Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/26050 K.2015/8778

Dava, 03.8.2009-08.01.2013 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ile ödenen primlerin bu döneme mahsubu istemine ilişkindir.

Mahkemece ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının, ziraat odasının bildirgesine göre 03.8.2009 tarihi itibariyle, 5510 sayılı Kanunun 4/1-b maddesi kapsamında tarım sigortalısı olarak tescil edildiği, aynı davalı tarafından düzenlenen 03.11.2009 tarihli muafiyet belgesine göre bu tarih itibariyle terk işleminin gerçekleştirildiği, öcesinde 02.11.2009 tarihli dilekçesiyle davacının, sigortalı olarak çalışmaya başladığında bahisle tarım sigortalılığının durdurulması istemine dair dilekçe sunduğu, nitekim 26.10.2009-21.12.2009 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanunun 4/a maddesi kapsamında sigortalılığının buluduğu, ancak ilki 02.9.2009, sonuncusu 08.01.2013 tarihinde olmak üzere tarım sigortalılığı dosyasında prim ödemeye devam ettiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Kanunun sigortalılığın sona ermesine dair 9. maddesinin 1. fıkrasının b/5. bendi karşısında, Kurumun davacının tarım sigortalılığının sona erdirilmesine dair işlemi yeride olmakla birlikte, Kurumca kabul edilen zorunlu tarım Bağ-Kur sigortalılık süresinden sonra yaptığı prim ödemelerinin, 5510 sayılı Kanunun 50. maddesinin, “isteğe bağlı sigortalı olabilmek için Türkiye'de ikamet edenler ile Türkiye'de ikamet etmekte iken sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmamış ülkelerdeki Türk vatandaşlarından;

a) Bu Kanuna tâbi zorunlu sigortalı olmayı gerektirecek şekilde çalışmamak veya sigortalı olarak çalışmakla birlikte ay içerisinde 30 günden az çalışmak ya da tam gün çalışmamak,

b) Kendi sigortalılığı nedeniyle aylık bağlanmamış olmak,

c) 18 yaşını doldurmuş bulunmak,

d) İsteğe bağlı sigorta talep dilekçesiyle Kuruma başvuruda bulunmak, şartları aranır.” hükmü ile 51. maddenin, sigortalılığın, isteğe bağlı sigortalılığını sona erdirme talebinde bulunanların, primi ödenmiş son günü takip eden günden, aylık talebinde bulunanların, aylığa hak kazanmış olmak şartıyla talep tarihinden veya ölen sigortalının ölüm tarihinden itibaren sona ereceğine yönelik hükmü ve 52. maddenin 3. fıkrasının “Ait olduğu aydan itibaren en geç 12 ay içinde 89 uncu maddenin ikinci fıkrasına göre hesaplanacak gecikme cezası ve gecikme zammıyla birlikte primi ödenmeyen süreler,

sigortalılık süresinden sayılmaz.” hükmü dikkate alınmak ve davaya konu dönem içide yer ala 4/a sigortalılığı da gözetilmek suretiyle, davalı Kurumun kabul ettiği tarım sigortalılık süreleri için ödenmesi gereken prim borçları dışında yazılı talep olmasa bile isteğe bağlı sigortalılık iradesi yerine geçtiği gözetilerek, ihtilaf konusu dönemde Kurumca isteğe bağlı sigortalı olarak kabul edilmesi gereken sürenin belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gereğine karşın, uygulama yeri bulunmayan Medeni Kanundaki iyiniyet ilkesinden hareketle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.