Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/26142 K.2015/7871

Dava, 28.11.2008-28.02.2011 tarihleri arasında 5510 sayılı Yasanın 4/1-b maddesi kapsamındaki sigortalılığının iptali ile 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamındaki sigortalılığın geçerli olduğunun tespiti ile davalı Kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın feragat nedeni ile reddine ve 6552 sayılı Yasanın 30. maddesi ile değişik 3201 sayılı Yasanın Geçici 8. maddesi gereğince davalı Kurum lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi de bulunan davacı vekilinin, 6552 sayılı Yasadan faydalanmak için davadan feragat ettiği anlaşılmakla, Mahkemece feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

6552 sayılı Yasanın 30. maddesi ile getirilen Geçici 8. maddesi “1 inci madde ile 5 inci maddenin beşinci fıkrasında bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Kurum aleyhine, bu Kanunun bu maddenin yürürlük tarihinden önceki 1 inci maddesi ile 5 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açılmış ve henüz sonuçlanmamış davalardan feragat edenler hakkında da uygulanır.

Davadan feragat edilmesi halinde davacı aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmez.” düzenlemesi ile 3201 sayılı Yasa kapsamında açılan davalardan feragat edilmesi halinde yargılama giderine hükmedilmeyeceği belirtilmiş iken, 6552 sayılı Yasanın 81. Maddesi ile getirilen 5510 sayılı Yasanın Geçici 60. maddesinin 9. fıkrası uyarınca, Kanunun getirdiği olanaklarından yararlanmak isteyenlerin, açmış oldukları davalarından vazgeçmeleri şartı getirilmiş, ancak 3201 sayılı Yasanın Geçici 8. maddesi gibi yargılama giderine hükmedilmeyeceğine ilişkin düzenleme getirilmemiştir.

Ancak davacı, bu kanun hükmü gereği olarak davasını geri çekmek zorunda kalmıştır.

Söz konusu feragatin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 307. maddesinde belirtilen biçimde, talep sonucundan vazgeçmeye yönelik bir feragat olmayıp, 6552 sayılı Yasanın hükümlerinden yararlanmaya yönelik bulunduğu gözetilerek ve bu gerekçe ile davalı lehine vekalet ücreti taktir edilmemesi gerektiği halde, dava konusu ile ilgili olmayan 6552 sayılı Yasanın 30. maddesi ile değişik 3201 sayılı Yasanın Geçici 8. maddesi gerekçe gösterilerek davalı Kurum lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına ilişkin hüküm tesis edilmiş olması, usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.