Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/26184 K.2015/20604

Dava, 5510 sayılı Kanunun 4/1-a ve c maddeleri kapsamında sigortalı süreleri nazara alınarak yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsili ve 5510 sayılı Kanunun 4/1-b maddesi kapsamında sigortalı sürelerinden kaynaklanan primler nedeniyle Kuruma borçlu olmadığının tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Taleple bağlılık ilkesi” başlığını taşıyan 26'ncı maddesinde hakimin, tarafların istem sonuçlarıyla bağlı olduğu, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği açıklanmış olmakla, hukuk yargılamasına “istemle bağlılık” ilkesi egemen kılınmıştır. Öte yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde belirtildiği üzere ''...hüküm fıkrasının sonuç kısmında, gerekçeye ait bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi” gerekir.

Somut olayda; davacıya 01.02.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesine rağmen, davacının aylıkların yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemiyle ilgili hüküm kurulmaması; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanunun 30'uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen Geçici 3'üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 438'inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.