Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/2976 K.2014/5045

Davacı, 1995 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulduğu belirtilerek ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyanın incelenmesinden; davacının 7/9/2001 tarihinde 04.01.1995 tarihli vergi kaydına istinaden 04.10.2000 tarihi itibarıyla tescil edildiği, 04.01.1995-11.12.2007 tarihleri arasında vergi kaydı, 04.01.1995-11.12.2007 tarihleri arasında oda kaydı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, uyulan Dairemiz bozma ilamında, "4956 sayılı Kanun ile 1479 sayılı Kanuna eklenen geçici 18. madde hükmünde belirtilen sürede müracaatının olmaması sebebiyle davanın reddine karar verildiği, davacının sigortalılık tesciline ilişkin giriş bildirgesinin 2001 yılında tanzim edilerek kuruma ibraz edilmiş olması karşısında geçici 18. madde hükmünün Kanunun yayım tarihi olan 02.08.2003 tarihinden itibaren yürürlüğe girmiş bulunmasına göre; somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı belirtilerek, 1479 sayılı Yasanın 24 ve 25. maddeleri kapsamında değerlendirme yapılması gerektiği" ifade edilmiştir.

Bozma ilamı sonrasında, yapılan yargılama süreci neticesinde, Mahkemece sigortalılık başlangıcının 04.01.1995 tarihi olduğunun tespitine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği gibi, Bağ-Kur sigortalılıklarında, uzun veya kısa vadeli sigorta kolları yönünden sigortalılık süresi şartı bulunduğundan, buna göre, sigorta başlangıcının bir önemi bulunmadığından, öncelikle, davacı asil, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 31. maddesine göre isticvap edilip talebi açıklattırılarak, Kurumca kabul edilen süreler haricinde sigortalılık süresinin tespitine yönelik talebinin bulunup bulunmadığı belirlenmeli, sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.