Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/326 K.2014/13378

Davacı, 03.04.2012 tarihinden itibaren 1479 sayılı Kanuna tabi olarak yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 03.04.2012 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini talep etmiştir.

Davacının 01.07.1987-22.09.2003 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanuna tabi, 21.04.1984-23.02.2011 tarihleri arasında fasılalı olmak üzere 1479 sayılı Kanuna tabi 2435 gün sigortalılığının bulunduğu, 23.02.2011 tarihindeki tahsis talebine istinaden 2926 sayılı Kanuna tabi olmak üzere 01.03.2011 tarihinden itibaren aylık bağlandığı, bilahare aylığının kesilmesini talep ederek, 26.12.2011-31.10.2012 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanuna tabi olması nedeniyle 03.04.2012 tarihinden itibaren 1479 sayılı Kanuna tabi olarak yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini talep ettiği, aylığının davalı Kurumca 17.02.2012 tarihinde durdurulduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, tahsis tarihinden sonraki sürelerin hizmet birleştirilmesine esas alınamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosyadaki yazılara, kanuni gerektirici sebeplere, 2926 sayılı Kanunun "Bu Kanuna göre yaşlılık aylığı alanların istekleri halinde, aylıkları kesilerek son defa prim ödedikleri basamaktan prim ödemeye devam edebilirler.

Bunların tekrar yaşlılık aylığı talep etmeleri halinde haklarında bu Kanunun yaşlılık sigortası hükümleri uygulanır." hükmünü içeren 20. maddesinin aynı Kanunun Ek 3. maddesiyle kaldırıldığının, 5510 sayılı Kanunun Geçici 14’üncü maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 1479 sayılı Kanunun Ek 20’nci maddesinde yer alan ;

“...Diğer sosyal güvenlik kanunlarına göre yaşlılık ve malullük aylığı bağlananlardan, 24’üncü maddenin (I) numaralı bendinde belirtilen kapsamda çalışmaya başlayanlar, çalışmaya başladıkları ayı takip eden aybaşından itibaren, çalışmalarının sona erdiği ay dâhil, bu Kanunun 50’nci maddesine göre belirlenen onikinci gelir basamağının %10’u oranında sosyal güvenlik destek primi öderler...

Sosyal güvenlik destek primi ödemesi gerekenlerden bu Kanunun yayım tarihinden önce aylık bağlananlar Kanunun yayımını, daha sonra tekrar gerçek veya basit usulde gelir vergisi mükellefi olanlar ise mükellefiyetin başladığı tarihi takip eden aybaşından itibaren üç ay içinde Kuruma yazılı bildirimde bulunmak zorundadırlar.

Bu süre içinde Kuruma yazılı bildirimde bulunmayanlar ile Kurumca tespit edilemeyenlerden sosyal güvenlik destek primi, 53’üncü maddeye göre hesaplanarak tahsil edilir.

Sosyal güvenlik destek primi ödenmiş süreler, bu Kanuna göre sigortalılık süresi olarak değerlendirilmez, ödenen primler 39’uncu madde hükmüne göre toptan ödeme olarak iade edilmez ve bu sürelerle ilgili olarak 24.05.1983 tarihli ve 2829 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumlarına Tabi Olarak Geçen Hizmetlerin Birleştirilmesi Hakkında Kanun hükümleri uygulanmaz...” düzenlemesi gereğince,