Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/365 K.2014/1878

Dava, davacılar murisinin 01.01.2005-11.06.2008 yılları arasında DSİ lojmanlarında kapıcı olarak çalıştığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulduğu belirtilerek, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dairemizin bozma ilamında, "Ayrı bir lojman yönetimi bulunup bulunmadığı araştırılarak, gerçek işverene husumetin yöneltilmesi gerektiği belirtilmiş, ayrıca çalışma süresine yönelik olarak yapılan araştırmanın yeterli bulunmadığı" ifade edilmiştir.

Bozma ilamı sonrasında Mahkemece yürütülen yargılama sürecinde, lojman yönetimine husumetin yöneltilmesi sağlanmışsa da, çalışma süresinin tespitine yönelik araştırma yapılmamıştır.

Mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyulmakla, bozma kararı lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğar ve mahkemece de bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi gerekir. (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İBK) O halde mahkemece bozma kararına uyulduğuna göre, bozma kapsamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak karar verilmesi gerekir.

Davacılar murisinin günlük servis hizmeti verip vermediği ve apartmanda merkezi ısıtma sistemin bulunup bulunmadığı, giderek çalışmasının kısmi (part-time) ya da tam gün esasına dayalı(full-time) çalışma olup olmadığı hususunda herhangi bir araştırma ve tespit yapılmamıştır.

Bu nedenle; işyerinin kapasitesi, niteliği, daire sayısı, merkezi ısıtma sistemi bulunup bulunmadığı araştırılmalı, komşu apartman kapıcıları ve apartmana yakın bakkal ve apartman yöneticisi gibi çalışmanın kapsamını bilebilecek kişilerin tanıklığına başvurularak davacının tüm mesaisini söz konusu apartmana hasredip hasretmediği belirlenmeli, çalışmasının kısmi süreli çalışma olduğunun anlaşılması halinde;

gerektiğinde uzman bilirkişi görüşü de alınmak suretiyle, hükme konu dönem içinde bir günde kaç saat çalışmış olabileceği, giderek haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli ve yedibuçuk saat çalışma bir günlük çalışma hesabı ile kaç iş gününe karşılık olduğu hususu saptanarak, sigortalılık süresinin tespitine karar verilmelidir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29.04.2011 gün, 21-130-256 sayılı kararı).

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma, inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONU Ç