Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/3868 K.2014/14319

Dava, askerlik borçlanması suretiyle muristen ölüm aylığı bağlanması istemine ilişindir.

Mahkeme, davanın kabulü ile sunulan banka makbuzu doğrultusunda borçlanmanın 900 prim gün hizmet sayısına ulaşmışsa ödeme tarihini takip eden aybaşından itibaren emeklilik talebinin kabulüne biçiminde hüküm tesis etmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere göre; Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 31.03.2011 tarihli kararıyla 1992 yılından beri kendisinden haber alınamayan muris kocanın gaipliğine karar verildiği, 22.07.1966-22.07.1968 arası dönemde askerlik görevini ifa eden muris kocanın 04.12.1971-20.09.1987 arası dönemde 682 gün zorunlu SSK kapsamında prim ödemesinin bulunduğu, 720 gün askerlik süresi borçlanma bedelinin Kurumca 7845,12 TL olarak bildirildiği, ancak 22.10.2013 tarihinde bu tutarın sadece 1220 TL’sinin yatırıldığı anlaşılmaktadır.

Hüküm, davanın açıldığı tarihteki hal ve şartlara göre tesis edilen bir karar olup Hukuk Muhakemeleri Kanununa göre ileriye dönük olarak ve şarta bağlı biçimde karar tesis edilmesi mümkün değildir. Diğer taraftan, hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması, kamu düzeniyle ilgili olup, hükmü temyiz etmeyen yönünden sonuç doğurması gerekeceği de gözetilerek gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 35. maddesinin 2. fıkrası “Gaiplik kararı ölüm tehlikesinin gerçekleştiği veya son haberin alındığı günden başlayarak hüküm doğurur.” hükmünü, 12.12.2006 tarih 5561 sayılı yasanın 1. maddesiyle değişik 506 sayılı Yasanın 66/c maddesi “5 yıldan beri sigortalı bulunup, sigortalılık süresinde en az 900 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş durumda, ölen sigortalının hak sahibi kimselerine aylık bağlanır.” hükmünü içermektedir.

Mahkemece, tahsis koşullarının varlığı yukarıda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda araştırılıp irdelenmeksizin, şarta bağlı olarak ve infaz kabiliyeti bulunmayan biçimde karar tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.