Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/402 K.2014/357

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında idari yargıya başvurulması gerektiği gerekçesiyle yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı S.. S.. Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümleri kapsamında Kurumca yersiz ödendiği ileri sürülen makam ve temsil tazminatı tutarının geri alınması için başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali davasında verilen ilk hükmün Dairemizce bozulduğu, 26.03.2013 gün ve 2012/4502 Esas - 2013/5970 Karar sayılı bozma ilamında “... İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemelerdir.

Davaya konu uyuşmazlık, dayanağı işlem ve olayların meydana geldiği tarih itibarıyla yürürlükte bulunan 5434 sayılı Kanundan kaynaklanmakta olup görev alanına girmediğinden İş Mahkemelerinde çözümlenmesi mümkün değildir.

Öte yandan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2. maddesine göre kimler aleyhine idari yargıda dava açılabileceği açıklanmış olup, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınmaksızın, işin esasına girilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi,

usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. ...” görüş ve yaklaşımına yer verildiği belirgin olmakla, mahkemece söz konusu ilama uyulmasına ve böylelikle usulü kazanılmış hak olgusunun gerçekleşmesine karşın bozma gereği yerine getirilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.