Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/4091 K.2014/5784

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 1.2.1984 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozma ilamına uyarak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 8.8.1961 doğumlu olan davacının kardeşine ait kahvehanede 1.2.1984 tarihinde bir gün süreyle hizmet akdine dayalı çalıştığının ve bu çalışmanın sigortalılık başlangıcı olarak kabul edilmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkeme tarafından davacının sigorta başlangıç tarihinin, 1.2.1984 olduğunun tespitine karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereklerinin yeterince yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Kanunun 108 inci maddesi olup, sigortalılığın zorunlu, kişiye bağlı, devredilemez niteliği gereğince bu tür davaların kamu düzenine ilişkin olduğu açık ve özel bir duyarlılıkla çözümlenmesi zorunludur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, işe giriş bildirgesi altındaki imzanın davacıya ait olmadığı anlaşılmış, işveren imzanın kendisine ait olduğunu bildirmiş, sigorta sicil numarasının ise 1984 yılına ait serilerden olduğu anlaşılmıştır.

Bozma ilamında ayrıca, çalışıldığı iddia edilen işyeri tespit tarihi itibariyle kapsamda olmakla birlikte işveren tarafından verilmiş dönem bordrosu da bulunmadığından, öncelikle işe giriş bildirgesinde belirtilen 1300133 sicil no’lu işyeri için Kurum nezdinde açılan işyeri dosyasındaki faaliyet konusu inşaat- temizlik-makine imalatı olup, davacının ise kahvehane işyerinde çalıştığını iddia etmesi karşısında,çalışmanın geçtiği işyerinin hangi işyeri olduğunu ve Kurum kayıtları ile arasındaki çelişkinin sebebinin araştırılması,

duruşmada dinlenen terzi dükkanının sahibi dışında zabıta marifetiyle başka komşu iş yeri sahipleri ile çalışanları tespit edilerek bilgi ve görgülerine başvurulması, fiili çalışma olgusu ile çalışmanın niteliği somut ve inandırıcı bilgilere dayalı biçimde kanıtlanması gerektiği üzerinde durulmuşsa da, Mahkemece bu hususlarda araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONU Ç