Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/4153 K.2014/9204

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Mahkemece, anılan maddenin “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasa Mahkemesinin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonucu oluşan hukuki durum dikkate alınarak karar verilmiş ise de, Kurumun rücu alacağı, davalıların %100 oranında kusurlu olmaları nedeni ile gelirin ve sosyal yardım zammının ilk peşin sermaye değerini oluşturan ve davadan önce dava dışı sigorta şirketince yapılan ödemenin mahsubu ile geriye kalan 100.650,68 TL. ile sınırlı olup,

anılan tutarın 50.000,00 TL.sinin yargılama aşamasında davalı .... tarafından ödendiği ve bu miktar yönünden ve anılan davalı yönünden davanın konusunun kalmadığı gözetilerek karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu davanın kısmen reddi cihetine gidilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması;

./... -2-

3- tarafından ödenen tutarın onay tarihinden itibaren ödeme tarihine kadar işleyen yasal faizinin 22.482,53 TL. olduğu ve tarafından ödenen 19.540,00 TL. faiz tutarı düşüldüğünde Kurumun bakiye 2982,53 TL. işlemiş faiz alacağı kaldığının düşünülmemesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, hükmü temyiz etmeyen davalılar yönünden davacı lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu da gözetilerek, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.