KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2014/4447 E., 2014/5829 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mart 2014
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
317 kelime·2 dk okuma
Dava, sigortalılık başlangıç tarihinin 20.10.1983 olduğunun tesbiti istemine ilişkindir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2)20.10.1983 tarihli işe giriş bildirgesinin mevcut olup süresinde Kuruma intikal etmesi, işyerinin kapsam içinde olup, sonraki çalışmaların aynı sicilden devam etmesi ve eylemli çalışmanın, beyanlarına başvurulan tanıklarca teyit edilmesi karşısında, davacının 20.10.1983 tarihinde 1 gün süre ile çalıştığına dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, 506 sayılı Kanunun 60/G maddesinde “Bu maddenin uygulanmasında.
18 yaşından önce malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir. Ancak bu tarihten önceki süreler için ödenen malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primleri, prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir” hükmü öngörülmüştür.
Bu nedenle, 01.02.1966 doğumlu olan davacı yönünden sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşın doldurulduğu 01.02.1984 tarihi olarak kabulü, bu tarihten önceki hizmet sürelerinin ise, yalnızca prim ödeme gün sayısına dahil edilmesi gerekirken, mahkemece, aksi yönde ve yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi gereğince ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununu 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2014/4447, K. 2014/5829, 14 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama