Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/4611 K.2014/14635

Dava, ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının murisinin 07.01.2009 tarihinde vefat ettiği, vefatından sonra 4000 gün karşılığı askerlik borçlanma bedelinin davacı tarafından 10.01.2014 tarihinde ödendiği, davacının 12.01.2014 tarihli tahsis talebi üzerine Kurumun, 5510 sayılı Kanunun 32. maddesinde yer alan, "ölüm aylığı, her türlü borçlanma süreleri hariç en az 5 yıldan beri sigortalı bulunup, toplam 900 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması durumda iken ölen sigortalının hak sahiplerine, yazılı istekte bulunmaları halinde bağlanır "hükmü ile ilk kez 04.05.2004 yılında sigortalılığı başlayan murisin 1122 gün malûllük,

yaşlılık ve ölüm sigortaları priminin bildirilmiş olduğu ancak 04.05.2004- 06.01.2009 tarihleri arasında 5 yıl sigortalılık süresini doldurmaması sebebiyle talebi reddettiği, mahkeme tarafından hakkaniyet gereği davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 32. maddesinin ikinci fıkrasında; ölüm aylığının, en az 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş veya 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı sayılanlar için, her türlü borçlanma süreleri hariç en az 5 yıldan beri sigortalı bulunup, toplam 900 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş durumda iken ölen sigortalının hak sahiplerine, yazılı istekte bulunmaları halinde bağlanacağı öngörülmüştür.

Her ne kadar davacını murisinin 1122 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ve 400 gün askerlik borçlanması bulunsa da sigortalılık süresinin 04.05.2004- 06.01.2009 arası 4 yıl 8 ay 2 gün olduğu göz önüne alındığında yasada öngörülen 5 yıl sigortalılık süresi şartının gerçekleşmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen maddi ve yasal olgular doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin temyiz istemi kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.