Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/495 K.2014/15627

Dava, 26.07.2002-14.12.2009 arası dönemde hizmet akdine dayalı olarak geçen sigortalı hizmetlerin tespiti istemine ilişkindir. Mahkeme, kısmen kabul ederek 25.11.2004-14.12.2009 arası 403 gün noksan bildirimin tespitine karar vermiştir. Hükmün, tüm taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatı ile davalı işveren avukatının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı avukatının temyizine gelince; davanın yasal dayanağı, mülga 506 Sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup dosya içeriğinden; davalı lokanta işyerinin ...805 sicil numarasıyla 1979 tarihinde kapsama alındığı ve faal olduğu, anılan işyerinden düzenlenen işe giriş bildirgesinin tek ve 25.11.2004 başlangıç tarihini içerdiği, hizmet cetveline göre 25.11.2004-01.10.2007, 02.04.2008-26.10.2008, 13.11.2008-19.12.2008, 02.06.2009-30.09.2009 arası dönemlerde giriş çıkışa göre tam ve toplam 1388 gün bildirim yapıldığı, 2004-2007 arası döneme ait ücret bordroları imzasız olup, sürelerin bildirim gibi gösterildiği,

2008-2009 arası döneme ait ücret bordrolarının ise mevcut olmadığı, davacı 26.11.2004 tarihli sigorta müfettişi denetim tutanağı ifadesinde.

25.11.2004 tarihinde işe girdiğini ve asgari ücretle çalıştığını beyan edip, beyanını imzası ile onayladığı, diğer taraftan tüm taraflarca delil olarak dayanılan İzmir 7. İş Mahkemesinin 2010/28 Esas sayılı işçilik alacağı davasında; davacının, 26.07.2002-14.12.2009 arası dönemde kesintisiz çalıştığını ileri sürerek işçilik alacaklarının tahsilini dava ettiği, mahkemenin ise 11.04.2011 tarihli kararla; davacının 31.12.2002-14.12.2009 arası dönemde 6 yıl 11 ay 13 gün sürekli çalıştığının kabul ederek tazminata hükmettiği, her iki tarafın temyizi üzerine, işverenin tüm davacının ise sair temyiz itirazları reddedilerek hüküm sadece fazla

çalışma iddiasının araştırılmadığı, dini bayram ücretinin dikkate alınmayıp hafta tatili ücretinin ise eksik hesaplandığı gerekçesiyle bozulduğu ve derdest olan davanın duruşmasının 10.02.2014 tarihine talik edildiği anlaşılmaktadır.

Davalı işyerinden yapılan bildirimler ile davalı dönemde sürekli çalışıldığına ilişkin tümü bordro tanığı dört tanığın ifadesi ve dosya içeriğine göre davacının 25.11.2004-14.12.2009 arası dönemde sürekli çalıştığına ve 403 gün noksan bildirim bulunduğuna ilişkin mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davaya konu 26.07.2002-25.11.2004 dönemi yönünden ise mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm kurmaya elverişli olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Bu tür sigortalı hizmetlerin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır.

Davacı, bildirim dışı sürelerin tespitini istediğine göre, öncelikle davacının 25.11.2004 tarihinde işe başladığına dair imzalı müfettiş ifadesi ile işçilik alacağı dosyasında 31.12.2002-14.12.2009 arası dönemde sürekli çalışıldığının kabulüne dair tespit hükmü arasındaki çelişki giderilmeli, bu bağlamda bordro tanıklarının, çalışmanın varlığına, başlangıcına ve süresine ilişkin bilgi ve beyanları maddi olgulara dayalı olarak tespit edilmeli, davacının, fiili çalışmalarının varlığı ve süresi hiçbir kuşku ve duraksamaya meydan vermeyecek biçimde belirlenip, toplanan ve toplanacak delillerin sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, belirtilen maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde; davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.