Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/5370 K.2015/5267

İş Mahkemesi

Davacı, Türk Vatandaşı olduğu dönemde Almanya'da geçen sürelerini, 3201 sayılı Kanuna göre borçlanma hakkı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- 3201 sayılı Yasanın 1. maddesinde; “Türk vatandaşları ile doğumla Türk vatandaşı olup da çıkma izni almak suretiyle Türk vatandaşlığını kaybedenlerin on sekiz yaşını doldurduktan sonra Türk vatandaşı olarak yurt dışında geçen ve belgelendirilen sigortalılık süreleri ve bu süreleri arasında veya sonunda her birinde bir yıla kadar olan işsizlik süreleri ile yurt dışında ev kadını olarak geçen süreleri, bu Kanunda belirtilen sosyal güvenlik kuruluşlarına prim ödenmemiş olması ve istekleri hâlinde, bu Kanun hükümlerine göre sosyal güvenlikleri bakımından değerlendirilir.” hükmü düzenlenmiştir.

İnceleme konusu olayda, 04.07.1962 doğumlu davacının, Türk Vatandaşlığını 16.09.1999 ilk defa kaybettiği, yeniden 15.11.1999 tarihinde vatandaşlığa alındığı, 26.09.2006 tarihinde ikinci defa Türk vatandaşlığını kaybettiği görülmüştür.

Mahkemece, davacının Almanya ülkesinde ikamet etmeye başladığı tarih ile Türk vatandaşı olarak geçen süreler dikkate alınarak 04.07.1980 - 16.09.1999 ve 15.11.1999 -26.09.2006 tarihleri arasındaki dönem yönünden 3201 sayılı Yasa kapsamında borçlanma hakkı olduğuna dair hüküm kurulması gerekirken, hükmün infazında tereddüt yaratacak şekilde “04/07/1980 tarihinde Türk vatandaşlığından çıktığı tarih olan 26/09/2006 tarihleri arasındaki çalışmalarının 3201 sayılı Yasa hükümlerine göre borçlanabileceğinin tespitine” dair hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.