Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/6799 K.2014/16318

Dava ve birleşen dava, yersiz ödendiği ileri sürülen ölüm aylıkları ve tedavi giderlerinin yasal faiziyle birlikte geri alınması istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, davacı Kurum vekilince, davalı aleyhine yersiz ödenen ölüm aylıkları ile yersiz ödenen tedavi giderlerinin tahsiline ilişkin, ...

Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2013/10 ve 2013/53 Esas sayılı dosyalarında ayrı ayrı dava açtıkları, ölüm aylıklarının tahsiline yönelik davanın duruşma açılmaksızın ve yokluklarında dosya üzerinden, tedavi giderlerinin tahsili için açılan dava ile birleştirildiği, birleştirmeye ilişkin kendilerine tebligat yapılmadığı, tedavi giderlerine ilişkin davanın 25.04.2013 tarihli karar duruşmasında birleşen dosyadan bahsedilmeksizin dava reddedilerek, miktar itibariyle kesin olarak karar verildiği, gerekçeli kararda da birleşen dosya numarası bulunmadığı gibi, birleşen dosya hakkında da hüküm kurulmadığı,

miktar itibariyle kesin olarak karar verildiğinden temyiz yolunun kapatıldığı, birleşen dosyadan sehven bilgi sahibi olunamadığı, birleşmeye ilişkin Mahkeme kaleminden bilgi sahibi olunduğu, ölüm aylıklarının tahsiline yönelik birleşen 2013/10 Esas sayılı dosya yönünden, ellerinde olmayan ve kendilerinden kaynaklanmayan nedenlerle kaçırılan, hüküm kurulmadığı için işlemeyen temyiz süresine ilişkin olarak, 25.02.2014 tarihli dilekçe ile, “davanın eski hale getirilmesi ve kararın temyizen tetkikiyle bozulması” talep edilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın, 95. maddesi eski hale getirme ile ilgili olarak,

1-Elde olmayan sebeplerle, Kanunda belirtilen veya hakimin kesin olarak belirlediği süre içinde bir işlemi yapmayan kimse eski hale getirme talebinde bulunabilir.

2-Süresinde yapılmayan işlemle ulaşılmak istenen aynı sonuca, eski hale getirme dışında başka bir hukuki yoldan ulaşılabiliyorsa eski hale getirme talebinde bulunulamaz, düzenlemesini içermektedir.

HMK 98 /2 maddesine göre, eski hale getirme istinaf yoluna başvuru hakkının düşmesi halinde bölge adliye mahkemesinden, temyiz yoluna başvuru hakkının düşmesi halinde ise, Yargıtay’dan talep edilir.

Sıralanan yasal düzenlemeler, eski hale getirme isteminde bulunabilmeyi; sürenin arzu ve ihtiyar dışında kaçırılmış olması; yeniden süre elde edebilmek için kanun yollarına başvurmanın olanaksız bulunması; eski hale getirme talebinin HMK 96. maddesinde öngörülen sürede dile getirilmesi koşullarına bağlamıştır.

Bu düzenlemeler karşısında; davacı Kurum vekilince açılan, yersiz ölüm aylıklarının tahsiline yönelik Doğanhisar Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nin 2012/10 Esas sayılı dosyasındaki davanın, aynı Mahkemenin yersiz tedavi giderlerinin tahsiline ilişkin 2012/53 Esas sayılı dosyası ile duruşma açılmaksızın ve tarafların yokluğunda birleştirildiği, 2012/53 Esas sayılı dosyanın, 25.04.2013 tarihli duruşmasında, birleşen dosyadan bahsedilmeksizin davanın reddine karar verildiği ve bu kararın miktar itibariyle kesin olduğu,

davacı Kurum vekiline, 12.07.2013 tarihinde bizzat tebliğ edilen gerekçeli kararın, karar başlığı ile hüküm fıkrasında birleşen dava numarasının yer almadığı ve birleşen dava hakkında da hüküm kurulmadığı, gerekçe kısmında ise, birleşen 2013/10 Esas sayılı dosya ile ilgili bilgiye yer verildiği, eski hale getirme ve temyiz talebinin ise, 25.02.2014 tarihinde kayıtlara geçtiği anlaşılmakla, somut olayda, eski hale getirme koşulları oluşmamıştır.

Hüküm İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre ise İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir. Gerekçeli kararın 12.07.2013 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz talebinin ise 25.02.2014 tarihinde vuku bulmasına göre, davada 8 günlük temyiz süresi fazlası ile geçmiştir. O hâlde, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da gözönünde tutularak davacı Kurum avukatının temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden reddi cihetine gitmek gerekmiştir.