Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/7779 K.2014/9541

Davacı Kurum, 30.10.1998 tarihli iş kazasında ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle uğranılan zararın 506 sayılı Yasanın 10 ve 26. maddeleri gereğince rücuan tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtilen gerekçe ile davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan A.. T.. dışındaki tarafların avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz eden tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin b bendinde (Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388. maddesinde) tanımlanan unsurları taşıması ve “tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile varsa kanunî temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları” yönündeki hükümlerinin kararın yazımında dikkate alınması gerekir. Ölen M.. T..’ın mirasçılarından olup, kendisine husumet yöneltilen Mehmet Tokat’ın adının karar başlığına yazılmamış olması, usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davanın yasal dayanağı 506 Sayılı Yasanın 10 ve 26. maddeleridir.

Davaya konu iş kazasının meydana geldiği 30.10.1998 tarihinde yürürlükte olup, uyuşmazlık konusunda uygulanması gereken 506 sayılı Yasanın 9. maddesindeki düzenlemeye göre “işverenin çalıştırdığı sigortalıları ... bir ay içinde Kuruma bildirme zorunluluğu vardır.” Buna göre anılan 10. maddenin uygulanabilmesi, ancak öncelikle sigortalının işe giriş bildirgesinin süresinde Kuruma verilmediğinin saptanması, diğer bir anlatımla Kuruma herhangi bir suretle işe giriş bildirgesi verilmese bile,

her halukârda, iş kazasının sigortalının işe girişinden itibaren Yasada öngörülen bir aylık sürenin geçmesinden sonra meydana gelmiş olması hâlinde mümkün olabilecektir. Şu hâlde sigortalının işe giriş tarihi kesin olarak saptanmadan, koşulların oluşup oluşmadığı tartışılmadan, 506 sayılı Yasanın 10. maddesine dayalı olarak eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne ki, 506 sayılı Yasanın 10. maddesi gereğince sorumluluğun hükmü temyiz etmeyen davalılardan A.. T.. yönünden Kurum lehine usulen kesinleştiği gözetilmelidir.

O hâlde, hükmü temyiz eden tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.