Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/7827 K.2014/23886

Dava, davacının 28.06.2004 tarihinden sonra ... sigortalısı olmadığının ve davalı Kuruma borcu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

...-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

...- Mahkemece, “Davacının 05.05.2000 tarihinden başlayan 5510 sayılı Yasanın .../I-a bendi (...) kapsamındaki sigortalılığının 28.06.2004 tarihi itibariyle sonlandığının, bu tarihten itibaren 5510 sayılı Yasanın .../I-a bendi (...) kapsamında zorunlu sigortalı olmadığının, davalı Kuruma herhangi bir şekilde prim aslı ve ferileriyle ilgili borcu bulunmadığının tespitine, karar verilmiştir. Ancak;

A- 5510 sayılı Yasanın .../I-a bendi, mülga 506 sayılı Yasa (SSK) ile de düzenlenen, hizmet akdine tabi olarak çalışanların sigortalılığını düzenlemektedir. 5510 sayılı Yasanın .../I-b bendi ise mülga 1479 sayılı Yasa (...) ile de düzenlenen, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanların sigortalılığını düzenlemektedir. Mahkemece; infazda tereddüt oluşturacak şekilde, “5510 sayılı Yasanın .../I-b bendi (...)” ifadesi yerine “5510 sayılı Yasanın .../I-a bendi (...)” ifadesinin kullanılması isabetsizdir.

B- Davalı Kurum tarafından mahkemeye gönderilen 05.....2013 tarihli yazıda davacının 03.05.2000-27.06.2004 tarihleri arasında 5510 sayılı Yasanın .../I-b kapsamında sigortalı kabul edilmesi halinde ...,73 TL asıl, 55.... TL faiz olmak üzere toplam 75,88 TL prim borcunun oluşacağı bildirilmesine rağmen Mahkemece, davacının davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmeside ayrıca doğru görülmemiştir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici .... maddesindeki atıf gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.