Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/7898 K.2014/13432

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan H.. P..’ın avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanununun 53. maddesi hükmü uyarınca hukuk hakimi ceza davasında alınmış kusur raporu ile bağlı değilse de, kesinleşmiş ceza ilamıyla saptanmış maddi olgularla bağlıdır. Mahkemece, ceza davasında kusurlu bulunup mahkumiyeti kesinleşen sanıklardan H.. P..’ın kusurlu olduğunun esas alınması yerinde ise de; aynı ceza davasında kusurlu bulunarak mahkumiyeti kesinleşen davadışı E.. Ş..için de Borçlar Kanununun 53. Maddesi gereğince kusurluluğuna ilişkin maddi olgunun kesinleştiğinin gözetilmemiş olması isabetsiz bulunmuştur. Alınacak yeni kusur raporu ile davadışı E.. Ş..’ye, bir miktar da olsa, kusur verilip, kusur oran ve aidiyeti sonucuna göre belirlenmelidir.

2- Davaya konu iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine iş kazası ve meslek hastalığı sigorta kollarından davaya konu sürekli işgöremezlik geliri yanında, ayrıca uzun vadeli sigorta kollarından da ölüm aylığı bağlanmış ve Mülga 506 sayılı Kanunun 92. maddesi gelirlere uygulanarak gelirler azalmıştır. Mahkemece, hükme esas alınan gelirlerin 506 sayılı Kanunun 92. Maddesi uygulanmadan önceki miktarlar esas alınarak fazla alacağa hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne ki, davalılardan hükmü temyiz etmeyen işveren şirket yönünden davacı Kurum lehine usuli kazanılmış hakkın oluştuğu gözetilmelidir.

O halde davalılardan H.. P.. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.