Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/8267 K.2014/13791

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün davalı SGK Başkanlığı avukatı ile davalı ..Ayakkabı Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, temyiz yoluna başvuran davalı taraflar vekillerinin sair itirazlarının reddi gerekir.

2-) 08.03.2006 günü itibarıyla 506 sayılı Kanun kapsamına alınan davalı işveren Ö.. Ayakkabı Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti.’ne ait 1273533 sicil numaralı işyerinden 26.10.2006 – 04.11.2006 tarihleri arasında eksiksiz, 16.06.2008 tarihinden itibaren davalı işveren M..

Ö.. adına tescil edilen 1334974 numaralı işyerinden 15.07.2011 – 13.02.2013 döneminde kısmi bildirimleri bulunan davacının istemi, 01.08.2006 – 01.12.2008, 01.11.2010 - 13.02.2013 tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak ... Ltd.

Şti.’ne ait işyerinde aylık 1.500 TL. ücretle aralıksız çalıştığının ve buna göre davalı Kuruma bildirilmeyen hizmet sürelerinin tespitine ilişkin olup mahkemece yapılan yargılamada, M.Ö.. yönünden husumet nedeniyle dava reddedilip, davacının 26.10.2006 – 01.12.2008, 01.02.2013 – 13.02.2013 dönemlerinde Ö.. Ltd.

Şti. adına tescilli işyerinde aralıksız çalıştığının, buna göre eksik hizmet süresinin 755 gün olduğunun, 15.07.2011 – 01.02.2013 tarihleri arasında ise Kuruma bildirim yapılan sürelerde anılan şirkete ait işyerinde hizmetinin geçtiğinin, ücretinin asgari ücret olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun 2. maddesinde, bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanların bu Kanuna göre sigortalı sayılacakları belirtildikten sonra 4. maddesinde işveren, bu Kanunun uygulanmasında 2. maddede belirtilen sigortalıları çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler

olarak tanımlanmış, 5510 sayılı Kanunun 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, bu Kanunun kısa ve uzun vadeli sigorta kolları uygulaması bakımından hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanların sigortalı sayılacakları açıklanıp 12. maddesinde, 4. maddenin 1. fıkrasının (a) bendine göre sigortalı sayılan kişileri çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşların “işveren” olduğu hüküm altına alınmıştır.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ışığında 12 tanığın dinlendiği dava değerlendirildiğinde davacının imzalarını içeren 15.07.2011 - 13.02.2013 dönemine ait; iş talep ve bilgi formu, belirsiz süreli iş sözleşmesi, işe giriş bildirgesi, ücret bordroları, puantaj kayıtları, ücret hesap pusulaları, yıllık izin formları, ücretsiz izin istemini içeren dilekçeler, işe gelinmediği günlerde düzenlenen tutanakların tümünde işyeri sicili olarak “1334974”, işveren olarak “M..

Ö..” ibarelerinin yazılı olması karşısında, özellikle aynı değer ve güce sahip eş değer yazılı belgelerle aksi ispatlanmadığı sürece söz konusu imzalı kayıtlardaki veri ve saptamalara aykırı tanık anlatımlarına itibar edilemeyeceği yönündeki hukuki yaklaşım dikkate alındığında çalışmaların, 26.10.2006 – 01.12.2008 tarihleri arasında .. Ayakkabı Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti.’ne ait, 15.07.2011 – 13.02.2013 döneminde ise M.Ö..adına tescilli işyerinde gerçekleştiği belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, anılan belgelerdeki belirlemelere aykırı bir kısım tanıkların beyanlarına dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.