Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/8404 K.2014/10760

Dava, 07.07.1980 tarihinin sigortalılık başlangıcı olduğuna, 07.07.1980-30.07.1980 arası dönemde hizmet akdine dayalı olarak çalışmanın tespitine ve 28.02.2011 tarihi itibariyle SSK’dan yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, 07.07.1980 tarihinde bir gün çalışmanın tespiti ile fazlaya ilişkin istemin reddine, 28.02.2011 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespitine karar vermiştir.

Hükmün, her iki davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, her iki davalı avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın reddine dair önceki hüküm Dairemizin 08.02.2013 gün 2011/18689 esas 2013/1628 karar sayılı ilâmıyla; hizmet akdine dayalı çalışma iddiasının yöntemince araştırılması, diğer taraftan imzası davacıya ait olduğu belirlenen 07.07.1980 tarihli işe giriş bildirgesinin süresinde Kuruma intikal ettirilmesi ve sonraki çalışmaların da aynı sicil numarası üzerinden bildirilmesi karşısında, sigorta sicil numarasının 1980 yılı serilerinden olması durumunda sigortalılık başlangıcına ilişkin talebin kabulü gerektiği, öte yandan yaşlılık aylığı talebi yönünden ise olumlu olumsuz bir karar verilmemesinin yerinde olmadığı... gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma sonrası yürütülen yargılama sürecinde, Kurum giriş bildirgesindeki sicil numarasının 1980 yılı Temmuz ayına ait serilerden olduğunu bildirmiştir. Mahkemece, hizmet akdine dayalı çalışma süresinin tespitine yönelik araştırma ve değerlendirme yapılmadığı görülmektedir. Uyuşmazlık, tahsis istemi yönünden irdelendiğinde.

01.03.1984-14.12.1988 ve 15.08.1989-14.01.2003 arası dönemlerde 18 yıl 2 ay 14 gün (6554 gün) Emekli Sandığı hizmeti, 15.01.2003-31.08.2007 arası dönemde 4 yıl 7 ay 17 gün (1667 gün) zorunlu SSK hizmeti olan davacının, 04.09.2007-devam şeklinde Esnaf Bağ-Kur sigortalısı sayıldığı ve tahsis talebini kapsar biçimde 31.03.2011 tarihi itibariyle 3 yıl 6 ay 27 gün hizmet verilip 603 TL prim borcu gösterildiği, SSK’ya yapılan 28.02.2011 tarihli tahsis dilekçesi ile Emekli Sandığı ve Bağ-Kur hizmetleri de esas alınarak yaşlılık aylığı bağlanmasının talep edildiği,

Kurumca 07.07.1980 tarihli giriş bildirgesine itibar edilmeyerek 01.03.1984 tarihli Emekli Sandığı girişine göre toplam prim ödemesinin 8224 gün olup 48 yaşın dolacağı 15.02.2014 tarihinden sonra başvurulması gerektiği belirtilerek talebin reddedildiği, tahsis talep tarihi itibariyle toplam prim gün sayısının 9508 gün olarak gözüktüğü, mahkemece sorulması üzerine de Kurumca, 07.07.1980 tarihi başlangıç kabul edildiğinde 28.02.2011 tarihi itibariyle emekliliğe hak kazanıldığı ancak davacının 04.09.2007 tarihinden itibaren halen 4/b kapsamında sigortalı olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

Mahkeme, aylığın hangi Kurumdan bağlanacağına dair bir değerlendirme yapmaksızın 28.02.2011 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine biçiminde hüküm tesis etmiştir. 15.02.1966 doğumlu olan davacının tahsis talep tarihi itibariyle 45 yaş 13 günlük olup 1479 sayılı Yasanın geçici 10. Maddesi kapsamında tahsis şartlarının gerçekleşmediği görülmektedir.

Mahkemece, öncelikle, son yedi yıllık fiili hizmet süresine göre 1261 günlük hizmetin hangi Kuruma tabi olarak geçtiği belirlenmeli, bu çerçevede davacı beyanı da alınmak suretiyle 4/a kapsamında tahsis şartlarının bulunup bulunmadığı değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Kabule göre de, aylık başlangıç tarihinin tahsis talebini takip eden aybaşı tarihi olacağı gözetilmeksizin, yazılı biçimde ve tahsis talep tarihi itibariyle tahsise hükmedilmesi yerinde görülmemiştir.

O halde; her iki davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.