Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/8642 K.2014/9745

Dava, 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığın 09.06.2008 tarihinde durdurularak, 01.10.2011 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir. Mahkeme, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmü, davalı Kurum avukatının temyiz etmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun 60 ve geçici 81’inci maddelerinde yaşlılık aylığından yararlanmak için; kural olarak maddelerde belirlenen yaşa ulaşmış olmak, belirli bir süre prim ödemek, işten ayrılmak ve talepte bulunmak koşulları öngörülmüştür.

2829 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumlarına Tabi Olarak Geçen Hizmetlerin Birleştirilmesi Hakkında Kanun’un 4’üncü maddesindeki; “kurumlara tabi çeşitli işlerde çalışmış olanların hizmet süreleri, aynı tarihlere rastlamamak kaydıyla bu Kanuna göre aylık bağlanmasına hak kazanıldığında birleştirilir.” hükmü uyarınca çeşitli sosyal güvenlik kurumlarına tabi olarak geçen hizmet süreleri de yaşlılık aylığı bağlanmasına esas olmak üzere birleştirilmekte ve sigortalının yaşlılık aylığı bağlanması için tabi olduğu yaş, prim gün sayısı ve sigortalılık süresi tespit edilmektedir.

2829 sayılı Kanunun Geçerli hizmet süreleri başlıklı 7. maddesinde de, "4 üncü maddede belirtilen hizmet süreleri toplamına; ... prim ödenmemiş süreler katılmaz." hükmü öngörülmüştür.

Açıklanan yasal çerçevede; davacının tüm sigortalılık özlük dosyaları getirtilip, primi ödenmiş gün sayısı belirlenip; özellikle eldeki dava sonucuna göre birleştirilmesi gereken sigortalılıklarına ilişkin kabul edilen sigortalılık başlangıç ve bitiş tarihleri açıkça yazılmak suretiyle prim ve her türlü borçlarının ödenip ödenmediği davalı Kuruma sorulup tespit edildikten sonra yaşlılık aylığı bağlanması için gereken şartlara davacının sahip olup olmadığı açıklığa kavuşturulması gerekirken, belirtilen yönleri karşılamayan, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme içeren bilirkişi raporu dayanak alınarak yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.