Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/9407 K.2014/10847

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılar O..R..Fab. A.Ş vekilleri ve M.. K.., M.. M.., H.. B.., E.. K.. ve Y.. Ş.. tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 18.06.2009 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu vefat eden sigortalı hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan cenaze gideri nedeniyle oluşan sosyal sigorta yardımlarının rücuan tahsili istemine ilişkin olup davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21. maddesidir.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum ve davalı O.. R..Fab. A.Ş vekillerinin tüm, diğer davalıların aşağıdaki bendler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine;

2-) 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin dördüncü fıkrası, üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilebilecektir.

Üçüncü kişinin rücu alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Bir başka ifadeyle; üçüncü kişi, ancak kusurlu bir hareketinin varlığı halinde rücu alacağından sorumludur.

İş kazası, meslek hastalığı ve hastalığın üçüncü kişinin kusuru sonucunda meydana gelmesi halinde rücu edilecek miktar ise; sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan ödemelerin tümünün, bağlanacak gelirlerin ise başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, davalıların toplam kusur karşılığından oluşmaktadır.

Somut olayda; üçüncü kişi konumundaki davalılar Mustafa, Mehmet, Hasan, Ekrem ve Yılmaz'ın sorumlu olduğu miktar belirlenirken ilk peşin değerlerin toplamının, davalıların kusur karşılığına hükmedilerek, üçüncü kişi konumundaki davalılar yönünden rücu edilecek miktarın fazla belirlenmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar M.. K.., M.. M.., H.. B.., E.. K.. ve Y.. Ş..'in bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.