Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2014/9779 K.2014/24801

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalılardan E.. A.. ve davacı kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi.. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki.

“İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan yasada,

yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı sonucu davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Somut olayda; 22.05.2007 tarihinde demir çelik üretimi yapan davalı işverenin işyerinde üretim hattında bulunan pota taretinde meydana gelen arızayı giderebilmek için, sigortalı M..n ve diğer çalışan H..yüksek sıcaklıktaki taret makinesine girmesi sonucu, olay yerinde M.. öldüğü, sigortalı H.. kurtarmak için, işyeri çalışanlarından M.ve 6 arkadaşının taret makinesine girdikleri ve yaralandıkları, diğer çalışan H. kaldırıldığı hastanede 1 gün sonra hayatını kaybettiği anlaşılmaktadır.

Eldeki dava; sigortalı M. Ö.. hak sahiplerine bağlanan gelir ile ödenen cenaze yardımının rücuan tahsiline yönelik teselsül hükümlerine göre davalılar aleyhine dava açıldığı, mahkemece, davalı işveren, %60, davalı A.. T.. %5, davalı A.. E.G.. %5, davalı M.. D.. %5, sigortalı M.. Ö..%25 kusur izafe eden bilirkişi raporları esas alınarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalının ölümüne neden olan olayda; yaralanan M.. O..sarf edilen tedavi giderleri ve ödenen geçici iş göremezlik ödemesine ilişkin eldeki davanın davalıları aleyhine İskenderun İş Mahkemesinin 2010/666 Esas sayılı dosyası üzerinden açılan rücuan tazminat davasında; davalı işveren %70, davalı A.. T.. %5, davalı A.. E..G.. %5, davalı M.. D.. %5, eldeki davanın sigortalısı olan M.. Ö.. %1, dava dışı olayda ölen diğer çalışan H.. M.. A.. %1, anılan davanın sigortalısı olan M. O.. ise %13 kusurlu olduğuna dair bilirkişi raporları esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş, İskenderun İş Mahkemesinin 2010/666 E-2012/500 K sayılı kararı, Dairemizin 17.06.2014 tarih ve 2014/9781 E.-2014/14934 K. sayılı ilamı ile onanmıştır.

Mahkemece, aynı olayda diğer çalışan hakkında açılan ve Dairemizce onanarak kesinleşen İskenderun İş Mahkemesinin 2010/666 E. sayılı dosyasındaki rücuan tazminat davasında esas alınan bilirkişi raporları ile eldeki davadaki esas alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden, hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemenin, bu maddi ve hukuki olguları gözetmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ile davalılardan E.. A.. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.