Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/10150 K.2016/1791

Davacı, aksi Kurum işleminin iptalini, murisinden dolayı 4/1-a kapsamında ölüm aylığı bağlanmasını ve 4/1-b kapsamında tahakkuk ettirilen borçtan dolayı sorumlu olmadığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

01.05.2008-11.03.2010 tarihleri arası 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-b madde kapsamında sigortalılığı nedeniyle prim ödemesi bulunmayan, 1961-2007 arasında ise 998 gün 506 (5510-4/1-a) kapsamında çalışması olan sigortalının 30.12.2013 tarihinde vefatı üzerine, davacı mirasçı eşin 17.03.2014 günlü ölüm aylığı başvurusunun, 4-1-b sigortalılığı nedeniyle prim borcu bulunduğundan bahisle reddi üzerine açılan iş bu dava ile; aksi kurum işleminin iptali, muristen dolayı 4/1-a kapsamında ölüm aylığı bağlanması ve 4/1-b kapsamında tahakkuk ettirilen prim borcundan dolayı sorumlu olmadığının tespiti istenmiştir.

Mahkemece, 2829 sayılı Yasa'nın aylığı bağlayacak kurumları düzenleyen 8'inci madde hükmü dikkate alınmak suretiyle, davanın kabulüyle davacı mirasçılara ölüm aylığı bağlanmasına, aksi kurum işleminin iptaline ve murisin Bağ-Kur prim borcu bulunmadığının tespitine karar verilmiş ise de.

2829 sayılı Yasa'nın konuya ilişkin 8'inci madde hükmü uyarınca, ölüm aylığının 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a kapsamındaki sigortalılık üzerinden bağlanacak olmakla birlikte, anılan 4/1-a kapsamında aylık bağlanma durumunun, murisin 4/1-b sigortalılığına ilişkin prim borcunu ortadan kaldırmayacağı, giderek anılan süreye ilişkin prim borcunun 23.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6645 sayılı Yasa'nın 56'ıncı maddesiyle 5510 sayılı Yasaya eklenen Geçici 63'üncü madde kapsamında bulunduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.