KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2015/10453 E., 2015/10822 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2015
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
... adına Av. ... ile 1) Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... 2-... Tic. A.Ş... .: a) ... b) ... Başaran adlarına Av. ... 3).... ve Tic. A.Ş. aralarındaki dava hakkında ... 1. İş Mahkemesinden verilen 02.12.2011 tarih ve 2007/332 Esas, 2011/551 Karar sayılı hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Önceki geri çevirme kararlarımızla gerekçeli kararın vizite kağıdında işveren olduğu belirtilen ...'a tebliğ edildikten sonra gönderilmesi istenmiş olup, anılan şahsa kararın
Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.
Tebligat Kanununun 21 inci maddesine göre, muhatap veya adına tebligatı kabule kanunen yetkili kimseler adreste yok ise tebliğ imkansızlığının söz konusu olduğu bu durumda tebliğ memuru soruşturma işlemini yapmalıdır. Zira Tebligat Kanununun 21 inci maddesine göre kapıya yapıştırma tarihinin tebliğ tarihi kabul edilebilmesi için muhatap sadece tebligatın yapılacağı sırada adreste bulunmamalı ve fakat tevziat saatlerinden sonra o adrese geleceği belirli olmalıdır. (HGK. 13.10.1965 tarih ve 2/793-360; 16.09.1981 tarih ve 7/2371-604)
Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 30. maddesinde göre, "...Tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir."
Somut olayda, tebliğ mazbatasında, "isim vermeyen şahıs tarafından " "muhatabın nerede olduğunun bilinmediğinin belirtildiği" anlaşılmakta olup tebligat usulsüz olduğundan ; gerekçeli kararın anılan şahsa , Tebligat Kanununun 21 inci ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 30. maddeleri gözetilerek, usulüne uygun şekilde tebligat yapılması gerekmektedir.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2015/10453, K. 2015/10822, 2 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama