Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/10944 K.2015/14287

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılar ... ve ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle uğranılan Kurum zararının 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda; davalı işveren ... % 20, geçici işveren ... %70, teknik nezaretçi ... % 5, daimi nezaretçi ... % 3, vardiya çavuşu ... %2 oranında kusurlu bulunmuş, diğer davalılar ... ve ... ile sigortalıya kusur atfedilmemiştir.

Ceza davasında kabul edilen maddi olgu hukuk hakimini bağlayacağından, cezada mahkemesi tarafından hakkında verilen mahkumiyet kararı kesinleşen ...'a bir miktar kusur verilmesi gerektiği halde, kusur atfedilmemesi isabetsiz bulunmuşsa da; diğer davalıların hükmü temyiz etmemeleri ve sigortalıya kusur atfedilmemiş olması; ...'ın kusurunun davalı şirketlerin kusur oranı içinde değerlendirmesinin gerekmesi ve davanın teselsül hükümleri çerçevesinde açılmış olması karşısında; ... hakkında davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.