Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/11400 K.2015/13462

Davacı, davalılar murisinin işyerinde yaz ve kış aylarında hergün aralıksız 1999 ocak ayından 2009 yılı temmuz ayına kadar çalışmalarının tespitini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1 – Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2 - Davacı, davalılar murisinin işyerinde yaz ve kış aylarında hergün aralıksız 1999 ocak ayından 2009 yılı temmuz ayına kadar çalışmalarının tespitini istemiş, mahkemece, davacının, davalılar murisinin işyerinde, fuarın açık olduğu tarihler arasındaki çalışmaları tespit edilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

506 sayılı Yasanın 60. maddesinin (G) bendindeki “Bu maddenin uygulanmasında. 18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir.

Ancak bu tarihten önceki süreler için ödenen malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primleri, prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir” biçimindeki düzenleme dikkate alındığında ve davacının 05.02.1982 doğumlu olması karşısında, 506 sayılı Yasanın 60/G maddesi hükmüne göre sigortalılık başlangıç tarihi olarak 18 yaşın ikmal edildiği 05.02.2000 tarihi kabul edilmeli, 16.06.1999 – 15.08.1999 döneminde primi ödenen süre malullük, yaşlılık, ölüm sigortası yönünden prim ödeme gün sayısına dahil edilmelidir.

Aksi biçimde ve yazılı şekilde tesis edilen karar usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

3 – Davacının istemi fuarın açık olduğu dönemler yönünden kabul edilmesi nedeniyle, davanın kısmen kabulüne karar verildiği gözetilmeksizin, yargılama giderlerinin kabul red oranına göre paylaştırılmaması ve davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.