KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2015/1167 E., 2015/12141 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Karar Metni
366 kelime·2 dk okuma
Dava, yurtdışında Türk Vatandaşı olarak geçen süreleri 3201 sayılı Yasa uyarınca borçlanabileceğinin tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı ...vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-) Yurt dışında Türk Vatandaşlığı döneminde geçen 12/11/1972-03/06/1973 ve 05/02/1979-13/03/2000 tarihleri arasındaki sürelerin, 3201 sayılı Yasa uyarınca borçlanılabileceğinin tespiti istemine ilişkin olan davada; 3201 sayılı Kanunun 1'inci maddesi uyarınca, davacının 18 yaşını ikmal ettiği 01/05/1974 tarihinden itibaren Türk vatandaşı olarak geçen borçlanmaya esas süreleri borçlanabileceği gözetilmeksizin, anılan tarih öncesini de içerecek şekilde tespit hükmü kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
3-) 20.05.2006 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5502 sayılı...'nun 36. maddesine göre; ilgili kanunlarda yer verilmemiş olsa dahi, Kurumun taraf olduğu davalar, icra kovuşturmaları ile ilâmların harçlardan bağışık olduğu göz önünde bulundurulmaksızın, yargılama masrafına dahil edilmek suretiyle davalı ... harçtan sorumlu tutulması, isabetsizdir.
Ne var ki; bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanunun 30'uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen Geçici 3'üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 438'inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2015/1167, K. 2015/12141, 18 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama