Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/12783 K.2015/11841

Dava, asıl ve birleşen davalar yönünden rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, ...’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün ... aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüştür.

Mahkemece, dava tarihindeki mevzuat ve içtihatlara uygun olarak açılan davada, anılan iptal hükmü nedeniyle oluşan hukuksal durum gereğince değerlendirme yapmasında bir isabetsizlik yok ise de, Hukuk Genel Kurulu’nun 07.05.2008 tarih 2008/10-363 Esas, 2008/366 Karar sayılı kararında da belirtildiği şekilde, gelirlerde meydana gelen artışın ayrı bir olgu niteliğinde bulunduğu, önceki rücu davasında ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmesinin, ilk davada hüküm altına alınmayan kusur farkı nedeniyle kesin hüküm engeli oluşturmayacağı, ilk rücu davasında hükmolunan gelir artışlarının, kusur farkından kaynaklanan eldeki davalarda hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmadığı gözetilerek, ... iptal kararı ile ortaya çıkan

maddi ve hukuki olgulara ve özellikle davalıların toplam %100 oranındaki kusur ve sorumluluk durumuna göre; eldeki asıl dava dosyası ile birleşen 2007/4 esas sayılı dosyada kaza sonucu sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerleri ile sosyal yardım zammı toplamının %10’unun, davacı Kurum tarafından açılan ilk rücu davasında hüküm altına alınıp kararın kesinleştiği ve işbu ikinci davaya ilişkin olarak %90 kusur farkının bulunduğu,

asıl dosya ile birleşen 2007/3 esas sayılı dosyada ise kaza sonucu sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerleri ile sosyal yardım zammı toplamının %50’sinin, davacı Kurum tarafından açılan ilk rücu davasında hüküm altına alınıp kararın kesinleştiği ve işbu ikinci davaya ilişkin olarak %50 kusur farkının bulunduğu belirgin olmakla, her iki birleşen dosya yönünden sigortalıya ve hak sahiplerine bağlanan gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile sosyal yardım zammı, davacı Kurumdan sorulup açıklıkla belirlenerek,

bu tutarlara, anılan kusur farkı oranı uygulanmak suretiyle rücu alacağına karar verilmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.