Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/13503 K.2016/1634

Dava, yaşlılık aylığınına hak kazanıldığının tespiti ile faiz alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün davalı ... Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 2010 yılının Haziran ayında davalı Kuruma yönelttiği yaşlılık sigortasından aylık tahsis başvurusu, 506 sayılı Kanun/5510 sayılı Kanunun 4/1-(a) maddesi kapsamındaki bir kısım zorunlu sigortalılığının geçersiz sayılması ve giderek koşulların yerine getirilmemesi nedeniyle reddedilen davacının açtığı ilk davada mahkemece, 13.08.2004 – 30.04.2010 döneminde 506 sayılı Kanun/5510 sayılı Kanunun 4/1-(a) maddesi kapsamındaki sigortalılığın ve askerlik borçlanmasının geçerli olduğunun tespiti ile çakışan 1479 sayılı Kanuna/5510 sayılı Kanunun 4/1-(b) maddesine tabi zorunlu sigortalılığın iptaline hükmedildiği,

Dairemizce yapılan temyiz denetiminde söz konusu kararın 18.02.2013 gün ve 4439/2415 sayılı ilamla onanarak kesinleşmesi üzerine davacı geçmişe dönük aylık bağlanması için yeniden Kurumdan talepte bulunmasına karşın, 2010 – 2013 yılları arasındaki hizmet akdine tabi çalışmaları da gözetilmek suretiyle tahsisin 01.06.2013 tarihi itibarıyla gerçekleştirildiği anlaşılmakta olup 25.06.2013 günü açılan işbu dava, aylığın 01.07.2010 tarihinden itibaren bağlanması gerektiğinin tespiti ve yasal faiziyle birlikte ödenmesine ilişkindir.

Kesinleşen yargı kararıyla geçerli kabul edilen hizmetler dikkate alındığında 28.04.1960 doğumlu erkek davacının 506 sayılı Kanunun Geçici 81/B-(e) maddesi gereğince 5225 prim ödeme gün sayısı, 48 yaş, 25 yıl sigortalılık süresi şartlarının oluştuğu tarihi izleyen ay başı olan 01.07.2010 günü itibarıyla aylığa hak kazandığı belirgin bulunmakla, şu durumda Kuruma yazı yazılarak 21.08.1989 – 31.12.1992, 01.10.1994 – 31.12.1994, 01.02.1995 – 30.11.1995, 18.09.1996 – 31.12.2001, 01.02.2003 – 12.08.2004 tarihleri arasındaki 1479 sayılı Kanuna tabi 4055 günlük sigortalılığı,

03.10.1986 – 30.06.2010 döneminde 506 sayılı Kanun/5510 sayılı Kanunun 4/1-(a) maddesi hükümleri kapsamındaki 1756 prim ödeme gün sayısı, askerlik borçlanmasına karşılık gelen 600 gün birlikte değerlendirilmek, 01.07.2010 tarihi sonrasına ait çalışmaların da sosyal güvenlik destek primine tabi olarak geçtiği benimsenmek suretiyle 01.07.2010 – dava tarihi döneminde ödenmesi gereken aylıkların listesi getirtilmeli, sonrasında yöntemince yasal faiz de hesaplanarak elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu,

a-) Kurumca gönderilen ve birbiriyle çelişkili olan aylık dökümleri ile yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak aylık asılları ve faizlerinin hüküm altına alınması,

b-) Tahsis istemi konusunda herhangi bir karar verilmemesi,

c-) 11.09.2014 günü yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanunun 38. maddesiyle değiştirilen 5502 sayılı ... Kanununun 36. maddesinde yer alan, Kurumun, bu Kanun kapsamındaki faaliyetleri dolayısıyla yapılan işlemler yönünden ilgili kanunlarında yer almamış olsa dahi 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan bağışık olduğu yönündeki düzenlemeye karşın Kurumun harç tutarından sorumlu tutulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.