Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/13578 K.2015/19341

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Somut olayda; davacı, 01.03.2005-31.12.2009 ve 01.10.2010-30.11.2010 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitini talep etmiş; mahkeme, davacının, 29.03.2007-18.09.2007 tarihleri arasında 167 gün, 01.11.2007-20.01.2008 tarihleri arasında 79 gün, 26.01.2008-03.04.2008 tarihleri arasında 68 gün, 04.04.2008-30.10.2008 tarihleri arasında 145 gün, 01.11.2008-27.11.2008 tarihleri arasında 12 gün, 22.01.2009-13.02.2009 tarihleri arasında 8 gün, 14.02.2009-28.02.2009 tarihleri arasında 12 gün ve 01.10.2010-30.11.2010 tarihleri arasında 29 gün süre ile çalıştığının tespitine karar vermiş,

böylece, istemi kısmen hüküm altına almıştır. Dava dilekçesindeki talebe göre, hüküm altına alınmayan süre yönünden, avukatla temsil edilen davalılar lehine karar tarihi itibariyle yürürlükte olan tarife uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi ve kabul ret oranına göre yargılama giderine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-) 20.05.2006 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununun 36'ncı maddesi hükmüne göre; ilgili kanunlarda yer verilmemiş olsa dahi, Kurumun taraf olduğu davalar, icra kovuşturmaları ile ilamların harçlardan müstesna olduğu göz önünde bulundurulmaksızın, davalı Kurumu harçtan sorumlu tutacak şekilde hüküm tesisi, isbetsizdir. Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.