Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/146 K.2015/2505

Dava, yersiz ödeme olduğu belirtilerek, yaşlılık aylıklarının istirdadı istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilâmına uyulmak suretiyle, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre, davalı Kurum vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkin olan davada, Mahkemece; “389,26 TL yersiz ödemenin ödeme tarihi olan 16.01.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle davalıdan alınarak davacı kuruma verilmesine,” karar verilmiş ise de, faiz başlangıç tarihi olarak davacı Kurum talebi dikkate alınmak suretiyle her bir ödemenin yapıldığı tarihin esas alınması gerekirken, dava tarihi olan 16.01.2009 tarihinin esas alınması, usûl ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Kanunun temyize dair hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.