KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2015/14833 E., 2017/9243 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Aralık 2017
Karar Metni
347 kelime·2 dk okuma
............
Dava, ödeme emirlerinin zamanaşımı nedeniyle iptali ve kuruma karşı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Davanın yasal dayanaklarından olan 6183 sayılı Kanunun “Ödeme emri” başlıklı 55. maddesinin ilk fıkrasında; kamu alacağını vadesinde ödemeyenlere, yedi gün içinde borçlarını ödemeleri veya mal bildiriminde bulunmaları gereğinin bir ödeme emri ile tebliğ olunacağı; “Ödeme emrine itiraz” başlığını taşıyan 58. maddesinin birinci fıkrasında; kendisine ödeme emri tebliğ olunan kişinin, böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı hakkında tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde itirazda bulunabileceği belirtilmiştir.
Diğer taraftan, davanın konusunun kalmadığından bahsedebilmek için, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması; eş söyleyişle tüm tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gerekir.
Eldeki davada, yargılama sırasında, davalı kurumca asıl borçlunun aslen davadan önce ödemesi var ise de, bu ödemelerin kısmi olup, Kurum sistemine yansımaması nedeniyle ödeme emirlerinin gönderildiği geri kalan borcun ise 6552 sayılı Yasa Kapsamında yapılandırılmak suretiyle takip dosyalarının infaz edildiği belirtilmiş olmakla, davadan önce yapılan ödeme nedeniyle ödeme emrinin iptali ve kalan borcun da yapılandırma ile konusuz kalması nedeniyle bu yönden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa 6217 sayılı Kanun ile eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 436. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
.........
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2015/14833, K. 2017/9243, 26 Aralık 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama