Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/14909 K.2015/21822

Dava, yersiz ödenen 11.209,56 TL fark aylıkların ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir. Mahkeme, uyulan bozma ilamı uyarınca davanın kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

20.10.1993 günlü tahsis başvurusu üzerine, 570 gün SSK’lı çalışma, 720 gün askerlik borçlanması, 1970-1983 tarihleri arası 2147 sayılı Yasa uyarınca 4.470 gün ve 1984-1991 tarihleri arası 3201 sayılı Yasa uyarınca borçlanılmış 2.698 gün yurt dışı süresi olmak üzere toplam 8.458 gün üzerinden 01.11.1993 tarihinden itibaren davacıya yaşlılık aylığı bağlanmış.

24.12.2010 tarihinde davalı Kuruma intikal eden 01.12.2010 tarihli TR 4 formülerine göre, 11.12.1996 tarihine kadar yurt dışında çalışıp sosyal yardım alması nedeniyle, 28.04.2011 günlü aylık değişiklik kararıyla, kesin dönüş 11.12.1996 tarihi olarak alınmış ve 2010/103 sayılı Kurum genelgesi uyarınca 01.01.2001 tarihi itibarıyla aylık yeniden bağlanmış ve 01.01.2001-18.05.2011 tarihleri arası dönem için 3201 sayılı Yasa farkından kaynaklanan iş bu davaya konu 11.209,56 TL'lik yersiz aylık tahakkuku yapılmıştır.Öte yandan dava dosyası içerisinde yer alan 28.04.2011 günlü aylık değişiklik kararında,

birikmiş yaşlılık aylığı başlangıcı 01.01.2001 tarihi görünürken, Alman sigorta merciine hitaben yazılan 06.05.2011 günlü kurum yazısında, davacıya 01.01.1997 tarihinden itibaren müstakil yaşlılık aylığı bağlandığı ifade edilmiştir.

Davacı 01.01.2001-18.05.2011 tarihleri arası dönem için 3201 sayılı Yasa farkından kaynaklanan 11.209,56 TL yersiz aylığın yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiş; Mahkemenin, istemin kabulüne ilişkin hükmü Dairemiz 12.02.2014 günlü kararıyla bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararı sonrası celbedilen 05.12.2014 ve 09.02.2015 günlü kurum yazısı ile eki belgelere göre, davalı sigortalıya 11.12.1996 tarihli kesin dönüşü takip eden aybaşı olan 01.01.1997 tarihi itibarıyla anılan 8.458 prim gün sayısı üzerinden yaşlılık aylığının yeniden yeniden bağlandığı, giderek kurumca 01.01.2001-18.05.2011 tarihleri arası dönem için 3201 sayılı Yasa farkından kaynaklanan 11.209,56 TL yersiz aylık tahakkuku yapıldığı anlaşılmıştır.

Yukarıdaki bilgiler ışığı altında; davalı sigortalıya 11.12.1996 tarihli kesin dönüşü takip eden aybaşı olan 01.01.1997 tarihi itibarıyla 8.458 prim gün sayısı üzerinden yaşlılık aylığı bağlandığının anlaşılmış olması karşısında; davalı kurum tarafından, ancak 01.11.1993-01.01.1997 tarihleri arası dönem yönünden 3201 sayılı Yasa farkından kaynaklanan yersiz aylıkların istirdata konu yapılabilmesi mümkündür. Ancak, 5510 sayılı Yasanın 96.maddesinin a bendi hükmü uyarınca, 2011 yılındaki tespit tarihinden gerye dönük 10 yıl gitmek suretiyle istirdat dönemini belirleyen kurum kabulü ve anılan yasal mevzuat karşısında bu halde dahi, anılan istirdati mümkün döneme ait yersiz aylıkların davalı sigortalıdan iadesi mümkün değildir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı gerekçelerle karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.