KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2015/15417 E., 2016/4117 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mart 2016
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
248 kelime·1 dk okuma
Dava, yurtdışında Türk Vatandaşlığı döneminde geçen sürelerin 3201 sayılı Yasa uyarınca ve borçlanma talep tarihindeki şartlar çerçevesinde borçlanabileceğinin tespiti ile yaşlılık aylığı bağlanması istemlerine ilişkindir.
Mahkeme, ilk istemin kabulüne karar verirken, uyuşmazlık konusu olmadığından bahisle tahsis istemi konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.
Hükmün, davacı ile davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum'un tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
Konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilebilmesi için, uyuşmazlık konusu çekişmenin tamamen ortadan kalkması, başka bir anlatımla; her iki tarafında davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmamış olması gerekir.
Davada uyuşmazlığın, Yurtdışında Türk Vatandaşlığı döneminde geçen sürelerin borçlanma talep tarihindeki şartlar çerçevesinde borçlanılabileceği ve borçlanma bedelinin ödenmesini takiben yaşlılık aylığı bağlanması istemlerine ilişkin olması, giderek, yargılama sırasındaki 18.03.2014 günlü ödemeyle yurt dışında Türk Vatandaşlığı döneminde geçen 3.941 günlük sürenin 4/1-a kapsamında boçlanılmış olması da dikkate alınarak, davacının tahsis istemi konusunda bir karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlık bulunmadığından bahisle bu yönde karar verilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2015/15417, K. 2016/4117, 24 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama