Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/1561 K.2016/6424

.

Dava, rücuen tazminat, istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 05.01.2005 tarihli iş kazasında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerden oluşan Kurum zararının tahsili istemine ilişkin olup, 5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı Kurumun tüm, davalı işveren vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece görülen davada alınan 07.07.2014 tarihli kusur raporunda sigortalı ....'ın %60, işveren davalı.... Liman ve Depolama İşletmeleri AŞ.'nin ise %40 kusurlu olduğunun tespit edildiği, mahkemece iş bu kusur raporuna itibar edilerek, hükmün gerekçesinde “iş kazasının meydana gelmesinde % 40 kusurlu olan davalı işverenin, kusuru oranında kurum zararından sorumlu olacağı” nın belirtilmesine rağmen, mahkemece maddi hataya düşülerek, hüküm kurarken, işveren aleyhine davacı kurumun talebi gibi kurum zararının %50 si ne hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

.