Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/16102 K.2015/17451

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26/1. maddesinde yer alan; "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir" şeklindeki düzenlemeyle mahkemenin davacının talebini aşamayacağı belirtilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde davalı şirkete ait işyerinde 07.04.2008-01.04.2012 tarihleri arasında çalıştığını, ancak çalışmalarının Kuruma eksik bildirildiğini beyan ederek Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitini talep etmiş olup, sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarının tespiti talebi olmamasına rağmen ve dosyaya yansıyan delillerden, davacının aldığı ücretin asgari ücretin üzerinde olduğu açıkça belli olmadığı halde, Mahkemece, davacının asgari ücretin 2,14 katı ücretle çalıştığına hükmedilerek, davacının talebini aşacak şekilde sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarının tespitine de karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacının 07.04.2008-01.04.2012 tarihleri arasındaki döneme ilişkin hizmet tespiti talebi dikkate alındığında, hüküm altına alınan 11.04.2008-04.04.2012 tarihleri arasındaki süre yönünden kararın kısmen kabul niteliği taşımasına rağmen, hükümde davanın kabul edildiğinin belirtilmiş olması, istem kısmen hüküm altına alınmış olduğu halde, reddedilen kısım yönünden vekille temsil edilen davalılar lehine vekalet ücretine, kabul ve ret oranına göre yargılama giderine hükmedilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.