Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/16557 K.2015/19964

Dava, hizmet ve sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili ile davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu süresinde olduğu anlaşılmakla, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, temyiz konusu hükme ilişkin dava Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, davalı şirket vekilinin Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı işveren nezdinde 22.11.2010-27.06.2011 tarihleri arasında net 3000 TL ücretle geçen çalışmaların tespitine ilişkin davada, Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin hizmet tespitine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, davacı talebi dikkate alındığında, dava konusu dönemde davacının aylık brüt 1.836, 00 TL ücret üzerinden prime esas kazançla çalıştığına hükmedildiğinden davanın kısmen kabulüne karar verilmemesi, istem kısmen hüküm altına alınmış olmasına rağmen, reddedilen kısım yönünden vekille temsil edilen davalılar lehine vekalet ücretine, kabul ve ret oranına göre yargılama giderine hükmedilmemesi, davalı SGK’nın 5502 sayılı Yasanın 36. maddesi uyarınca yargılama harçlarından muaf tutulması gerekirken, yargılama giderine eklenmek suretiyle harçtan sorumlu tutulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 436. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.