Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/16709 K.2018/4413

Dava, alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının ana paraya ilişkin talebi konusuz kaldığından bu konuda esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının ıslahen yaptığı faiz talebinin kabulü ile kurumca 05.08.2008 tarihinden itibaren aylıklarından yapılan toplam 9.368,56 TL SGDP kesintisinin her kesintinin yapıldığı ay dikkate alınmak suretiyle o tarihlerden itibaren davacıya ödendiği 08.04.2015 tarihine kadar hesaplanacak yasal faizi ile davalı kurumdan alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı vekili, ıslahen yaptığı beyanla Kurumca dava tarihinden sonra ödenen 9.368,56 TL ... kesintisinin ilk kesildiği aylar itibariyle hesaplanacak yasal faizinin tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, 506 sayılı Yasanın 84 ve 5510 sayılı Yasanın 89. maddelerine istinaden; kesintinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından Kurumca ödemenin yapıldığı ayın başına kadar işleyecek yasal faizinin tahsiline, şeklinde karar verilmesi gerekirken, her kesintinin yapıldığı ay dikkate alınmak suretiyle o tarihlerden itibaren davacıya ödendiği 08.04.2015 tarihine kadar hesaplanacak yasal faizinin tahsiline karar verilmiştir. Kurum aleyhine bu şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.