Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/16786 K.2015/18506

Dava, yersiz ödenen aylıkların 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır.

Mahkemece, davalıya yapılan yersiz ödemelerin miktarı 23.325,33 TL olmasına rağmen bu tutara faiz eklenerek bulunan 28.221,22 TL’nin davalıya yapılan ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsili edilerek davacıya ödenmesine hükmedilmesi isabetsiz olduğu gibi 6098 sayılı ...

Borçlar Kanununun 121. maddesinin 3. Fıkrası gereğince ‘Temerrüt faizine, ayrıca temerrüt faizi yürütülemez.’ Hükmüne aykırılık oluşturacak şekilde şekilde yasal faiz alacağının ayrıca faiziyle birlikte karar altına alınması da usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.