Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/1717 K.2016/8830

Dava, aksine Kurum işleminin iptali ile 19.12.2011 tarihinde meydana gelen olayın iş kazası olduğunun ve bu nedenle iş kazası geliri bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurumun sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Eldeki davada 19.12.2011 tarihinde gerçekleşen olayın iş kazası olduğuna yönelik mahkeme kabulü yerinde ise de davacı eş ile davacı erkek çocuklar bakımından ölüm gelirine hak kazanıp kazanmadıkları başka bir deyişle hak sahipliği sıfatlarının araştırılmaması yönüyle verilen kararın eksik araştırmaya dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 16 ve devamı maddeleri ile 32 ve devamı maddeleridir. “Hak Sahiplerine Gelir Bağlanması, Evlenme ve Cenaze Ödenekleri” başlığını taşıyan 20. maddesinin 1. fıkrasında “İş kazası veya meslek hastalığına bağlı nedenlerden dolayı ölen sigortalının hak sahiplerine, 17 nci madde gereğince tespit edilecek aylık kazancının % 70'i, 55 inci maddenin ikinci fıkrasına göre güncellenerek 34 üncü madde hükümlerine göre gelir olarak” bağlanacağı ile 4. Fıkrasında “Gelirin başlangıcı, kesilmesi ve yeniden bağlanmasında 34 üncü ve 35 inci maddelerin uygulanacağı” hüküm altına alınmıştır.

“Ölüm Aylığının Hak Sahiplerine Paylaştırılması” başlığını taşıyan 34. maddede ise, “Ölen sigortalının 33 üncü madde hükümlerine göre hesaplanacak aylığının;

a) Dul eşine % 50'si; aylık bağlanmış çocuğu bulunmayan dul eşine ise bu Kanunun 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (e) bentleri hariç bu Kanun kapsamında veya yabancı bir ülke mevzuatı kapsamında çalışmaması veya kendi sigortalılığı nedeniyle gelir veya aylık bağlanmamış olması halinde % 75'i,

b) Bu Kanunun 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (e) bentleri hariç bu Kanun kapsamında veya yabancı bir ülke mevzuatı kapsamında çalışmayan veya kendi sigortalılığı nedeniyle gelir veya aylık bağlanmamış çocuklardan;

1) 18 yaşını, lise ve dengi öğrenim görmesi halinde 20 yaşını, yüksek öğrenim yapması halinde 25 yaşını doldurmayanların veya,

2) Kurum Sağlık Kurulu kararı ile çalışma gücünü en az % 60 oranında yitirip malûl olduğu anlaşılanların veya,

3) Yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan kızlarının, her birine % 25'i” oranında aylık bağlanacağı belirtilmiş olup, aynı yasa’nın “Aylık ve gelirlerin birleşmesi” başlığını taşıyan 54. Maddesinin (c) bendinde de, “(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./34.mad) Malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır.” hükmüne yer verilmiştir.

Hal böyle olunca, sigortalının sicil dosyası celp edilerek, davacıların her biri yönünden ayrı ayrı yukarıdaki şartların irdelenmesi ile ölüm geliri yönünden hak sahipliği sıfatlarının bulunup bulunmadığı ve ölüm aylığı alıp almadıkları da irdelenerek tahsis şartlarının varlığı belirlenmeli, varlığı halinde sigortalının ölüm tarihini takip eden aybaşından itibaren davacılara ölüm geliri bağlanması gerektiği gözetilerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.