Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/17260 K.2017/6399

Dava, iş kazasında yaralanan sigortalının tedavisi için davacı işveren tarafından yapılan sağlık harcamalarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Davacı işveren, 16.05.2012 tarihinde geçirdiği iş kazasında yaralanan sigortalı işçinin özel sağlık kuruluşunda yapılan tedavisi için ödediği 42.652,32 TL'nin tahsilini istemiş, mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 41.370,00 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

5510 sayılı Kanunun işverenin, genel sağlık sigortalısının ve üçüncü kişilerin sorumluluğunu düzenleyen 76. maddesinde; “İşveren, iş kazasına uğrayan veya meslek hastalığına tutulan genel sağlık sigortalısına sağlık durumunun gerektirdiği sağlık hizmetlerini derhal sağlamakla yükümlüdür. Bu amaçla işveren tarafından yapılan ve belgelere dayanan sağlık hizmeti giderleri ve 65 inci madde hükümlerine göre yapılacak masraflar Kurum tarafından karşılanır.

Birinci fıkrada belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesindeki ihmalinden veya gecikmesinden dolayı, genel sağlık sigortalısının tedavi süresinin uzamasına veya malûl kalmasına veya malûllük derecesinin artmasına sebep olan işveren, Kurumun bu nedenle yaptığı her türlü sağlık hizmeti giderini ödemekle yükümlüdür. İş kazası ile meslek hastalığı, işverenin kastı veya genel sağlık sigortalısının iş sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca yapılan sağlık hizmeti giderleri işverene tazmin ettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde; mahkemece, sigortalı işçinin tedavisi sırasında yapılan dava konusu sağlık harcamalarının, gerek tedavisine başlandığı tarih gerek ise tedavisinin devam ettiği dönem itibarıyla, 5510 sayılı Kanunun 76. maddesinin 1. fıkrası kapsamında sağlık durumunun gerektirmesi nedeniyle yapılan harcamalar olup olmadığı,

bu bağlamda, ilk tedaviden sonra anılan özel sağlık kuruluşunda tedaviye devam edilmesinin de yine sağlık durumunun gerektirmesi nedeniyle yapılıp yapılmadığı araştırılmalı, anılan madde kapsamında değerlendirilmesi durumunda, sigortalı işçinin sağlık durumunun gerektirmesi nedeniyle davacı işveren tarafından yapılan muayene ve tedaviye ilişkin masrafların (özel harcamalar, refakatçi ile oda hizmetleri gibi masrafların ise SUT fiyat tarifesine göre ödenip ödenmeyeceği hususu araştırılarak) SUT fiyat tarifesi ile sınırlı olmaksızın Kurum tarafından karşılanması gerektiği esas alınarak, sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.