Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/17412 K.2015/19222

Dava, sigorta primine esas kazanç tutarının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün davalı ... Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 01.01.2010 tarihinden itibaren kendisine 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince yaşlılık aylığı bağlanan davacının istemi 07.01.2003 – 22.08.2005 döneminde davalı işverene ait işyerinde hizmet akdine tabi olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilen çalışma (zorunlu sigortalılık) süreleri yönünden gerçek sigorta primine esas kazanç tutarının tespitine ilişkin olup mahkemece yapılan yargılamada verilen kararın Dairemizce yapılan temyiz denetiminde “.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında herhangi bir yazılı belgenin bulunmadığı dava irdelendiğinde, işçilik alacaklarına yönelik kesinleşen karar sonrasında işverence sigortalıya ödeme yapılıp yapılmadığı belirlenip öngörülen yöntem izlenmeli, buna göre ödemenin yalnızca hizmetin gerçekleştiği son ayın prime esas kazancına dahil edilebileceği dikkate alınarak elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır….” yönündeki gerekçeyle bozulmasına ve 13.11.2014 gün ve 3540/23573 sayılı anılan bozma ilamına uyulmasına karşın mahkemece yeniden yapılan yargılamada, söz konusu ilam gereği yerine getirilmeksizin istem aynen kabul edilerek,

taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönemin tümü yönünden işçilik alacakları davasında kesinleşen ücretin esas alınması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.