Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/19020 K.2015/19396

Dava hizmet tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Bozma ilamımızda, 29.01.2002-01.06.2007 tarihleri arasına ilişkin tespit hükmü ile 02.06.2007-21.06.2008 tarihine ilişkin red kararı yerinde görülmüş sadece 17.08.1999-28.01.2002 tarihleri arasındaki çalışmanın hak düşürücü süreye uğramadığı ve bu dönem için yöntemince araştırma yapılması belirtilmiş ise de, mahkemece 17.08.1999-28.01.2002 tarihleri arasındaki dönem açısından gerekçe kısmında çalışma olmadığından bu döneme ilişkin davanın reddine denilmesine karşılık, hüküm kısmında hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmesi,

29.01.2002-01.06.2007 arasındaki dönem açısından ise gerekçe kısmında kanıtlanmamış olduğundan reddine denilip, hüküm kısmında kabul kararı verilmesi, gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturduğu, dosya kapsamından 17.08.1999-28.01.2002 tarihleri arasındaki dönemin kanıtlanamadığından reddine, 29.01.2002-01.06.2007 tarihleri arasındaki dönemde çalışma sabit olduğundan bu dönem yönünden kabulüne denilmek suretiyle gerekçe ve hüküm kurulması gerekliyken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.