Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/19246 K.2015/19637

Dava, malûllük aylığı tahsisi istemine ilişkindir. Mahkemece, bozmaya uyularak hükümde belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı K.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı K.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Eldeki davada; davacının dava dilekçesinde tarih belirtmeksizin malûllük aylığı tahsisini istediği, bu hâlde dava tarihi olan 30.06.2008 tarihinin tahsis talep tarihi olduğu, davacı yönünden ise malullük aylığı şartlarının 01.02.2013 tarihinde gerçekleştiği anlaşılmakla, 28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda, "her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme ittihaz olunması iktiza eylemesine…" gerekçesine yer verilerek, davanın açılmasına kadar gerçekleşen hukuki ve maddi vakıalara göre sonuçlandırılması gerektiğinin belirtilmiş olması da gözetilerek,

davanın açıldığı tarih itibariyle davacı yönünden malullük aylığı tahsisi şartlarının gerçekleşmediği ve bu halde dava açılmasında kusuru bulunmayan davacı Kurum'un vekalet ücreti ve yargılama gideri ile sorumlu tutulamayacağı nazara alınarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.