Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/20116 K.2017/2869

Dava, yaşlılık aylığının geç bağlanması ve sağlık güvencesinden yoksun bırakılması nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı tarafından, yurtdışı borçlanmasının geçerli olduğunun tespitiyle, 01.06.2007 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespiti talebiyle açılan davanın kabul edildiği ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, işbu davada Kurumca yaşlılık aylığının geç bağlanması nedeniyle manevi tazminat isteminde bulunulduğu belirgindir.

Davanın yasal dayanaklarından olan 818 sayılı Borçlar Kanununun 46. maddesinde, bedensel bir zarara uğrayan kimsenin, tamamen veya kısmen çalışma gücünü yitirmesinden ve ileride iktisadi olarak karşılaşacağı yoksunluktan doğan zarar ve ziyanını ve tüm giderlerini isteyebileceği, 47. maddesinde, hakimin, özel durumları dikkate alarak bedensel zarara uğrayan kimseye manevi zarar karşılığı olarak adalete uygun bir tazminat ödenmesine karar verebileceği, 49/1. maddesinde (6098 sayılı Kanun md. 58), kişilik hakkı hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kişinin,

uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat olarak bir miktar para ödenmesini dava edebileceği hüküm altına alınmış, 22.06.1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birileştirme Kararı’nda, zarara uğrayanda meydana gelen elem ve ruhsal acıyı dindirmek veya azaltmak, onda huzur ve tatmin duygusu oluşturmak amacıyla zarar görene ödenmesi gereken bir miktar paradan ibaret olan manevi tazminatın ilkeleri açıklanmış olup inceleme konusu davada gerçekleşen somut olayda manevi tazminat koşullarının gerçekleşmediği, açılan davanın reddi gerektiği açıktır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.