Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/20281 K.2017/8092

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Dava, 16.04.2004 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu sigortalıya Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının davalılardan rücuan tahsili istemine ilişkindir. Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Davacı Kurum taleplerinin bir kısmının 04.11.2014 tarihi olan ıslah tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş ise de davalı işverenler vekili tarafından yapılan zamanaşımı def'inin diğer davalılara teşmil edilemeyeceği göz önünde bulundurulduğunda, ıslaha karşı zamanaşımı def'inde bulunmayan davalılar ... ve ...'ın zamanaşımından yararlanamayacağı, adı geçen davalılar yönünden faiz başlangıç tarihlerinin ödeme ve sarf tarihlerinden itibaren başlayacağı açık olup tedavi giderlerine ilişkin 2.121,79 TL'nin 1.082,74 TL'sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile bakiyesinin davalılar ... ve ... 'dan;

geçici iş göremezliğe ilişkin 3.227,85 TL'nin 1.548,46 TL'sinin tüm davalılardan, bakiyesinin davalılar ... ve ... 'dan sarf ve tediye tarihlerinden itibaren yasal faiziyle davacı kuruma verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.