Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/2039 K.2015/10278

Dava, Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne, kısmen hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının, 01.5.2000 tarihi itibbariyle 2926 sayılı Kanun kapsamında tescil edildiği, ancak sonrasında 28.6.2000 tarihinde başlayan 506 sayılı Kanun kapsamındaki çalışması sebebiyle terkin edildiği, işbu davaya konu talebin, 01.5.2000-30.10.2008 tarihleri arasına dair olup, mahkemece, 01.5.2000-27.6.2000 dönemi hakkında hukuki yarar yokluğundan red kararı, 28.6.2000-30.10.2008 dönemi hakkında kabul kararı verdiği anlaşılmaktadır.

Davacının Tarım Bağ-Kur sigortalılığının, 506 sayılı Kanun kapsamındaki sigoratalılığın başlaması sebebiyle, 2926 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince sona erdiği anlaşılmakta ise de, talebe konu dönem içindeki 506 sayılı Kanun kapsamında SSK sigortalılık sürelerinin makul süreyi aşmadığı, sonrasında tarımsal faaliyete devam ettiği, böylece HGK.nun 14.02.2007 gün, 2007/21-73-71 sayılı ve 14.03.2012 gün, 2011/10-804-152 sayılı kararlarında belirtilen yeniden davacının 2926 sayılı Yasaya tabi sigortalılık iradesini ortaya koyacak herhangi bir başvurusu, prim ödemesi,

ürün satışı ve bu satışlardan yapılan prim tevkifatı aranmaksızın çakışma sonrasında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespitine karar verilmesi gerekirken, diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamına tabi bir işte çalışanların, çalışmaya başladıkları tarihten bir gün önce, sigortalılıklarının sona ereceğine dair 2926 sayılı Kanunun 6. maddesi gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.