Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/21077 K.2015/22933

Dava, hizmet süresi ve prime esas gerçek kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının, 09.10.2008 tarihinde 600TL ücretle davalı işyerinde çalışmaya başladığı, 06.07.2009 tarihine kadar çalışmalarının bildirilmediği, 30.09.2010 tarihine kadar kesintisiz çalıştığı, bu dönemde bildirilmeyen sürelerin ve prime esas gerçek kazacının tespitinin talep edildiği, mahkemece, 09.10.2008-30.09.2010 tarihleri arasında davalı işyerinden yapılan bildirimler dışında 360 gün daha çalıştığının tespitine karar vermiştir.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulu'nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. İncelenen dosyada prime esas kazancın asgari ücretin üstünde olduğuna ilişkin sigortalının imzasını içeren aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi yazılı delil mevcut olmadığı anlaşılmakla; mahkemece asgari ücret esas alınarak hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmamıştır.

Dosya incelendiğinde; davalı işyerinden 06.07.2009-30.09.2010 tarihleri arasında 443 gün bildirimde bulunulduğu, mahkemece, 2008 yılı 83 gün, 2009 yılı 184 gün, 2010 yılı için ise 93 gün olmak üzere toplam 360 gün bildirilmeyen hizmet süresinin bulunduğu kabul edilse de, 2010 yılı için eksik bildirimin 3 gün olduğu anlaşılmakla, mahkemece, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Mahkemece, prime esas kazanç yönünden talebin kabul edilmemesine rağmen, hüküm fıkrasında bu hususun belirtilmemiş olması, bu husus gözetilerek, tarafların haklılık oranına göre vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin hesaplanmaması, davanın kabulüne göre de, sadece davalı işverenin vekalet ücreti ve yargılama giderlerinden sorumlu tutularak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.