Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/21318 K.2015/18864

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve özellikle eldeki davada, 08.07.2009 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve yapılan cenaze masrafının 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine dayanılarak rücuan tahsilinin talep edilmesine, ileride açılabilecek davada, anılan Kanunun 23. maddesi uyarınca talepte bulunulmasının mümkün bulunmasına göre davacı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden 01.01.2013 tarih 28515 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 69 nolu Harçlar Kanunu Genel Tebliği uyarınca, kabul edilen miktar üzerinden binde 68.31 oranında karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, yargılamada kendisini vekille temsil ettiren davacı Kurum yararına 3.791,18TL nispi vekalet ücreti yerine, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.